تموم خاطرات من

سلام سلام من اومدممممممممممممم

جای همگی خالی بود اما بهتر که نبودید، گند خورد به تولدمون چون سردو بارونی بود، همگیمونم سرما خوردیم، البته آنفولانزای خاص گرفتیم، آنفولانزامون گاویه. چشمتون روز بد نبینه من که از دیروز تا حالا 5 تا آمپول زدم، به جون خودم نمیتونم بشینم ناجور درد میکنه. دربه در این دکتره هم انقدر بد زد که.........

قرار بود بریم شمال اما علمای فامیل (که یکیشونم پدر بنده اس) گفتن که: "میگن شمال هم سرده و هم قراره بارون بیاد". به پیشنهاد علما رفتیم ساوه، گفتن مثلا اونجا هوا خوبه. رفتیم باغ مادر جون ( مامانه مامانم) که پدر جونم واسه ازدواجشون به نامش زده بود تا  آقا بزرگ(بابای مادر جون) راضی بشه دخترشو بده به پدرجونم اونم بیارتش تو شهر غریب، هرچند که آقا بزرگ اصلا راضی نبود اما مادر جونو پدر جون دلباخته بودن به همدیگه، تهشم که پدرجونم رفت تبریز(زن ذلیل) ، اینارو عزیز جون(مامانه بابا) تعریف میکنه، آخه با هم خواهرن، یعنی مامانو بابا دختر خاله و پسر خاله ان، حالا اون داستانش خودش یه رمانه. خلاصه که بردنمون ساوه، اولش گفتیم ای ول چه خنکه، آقا از فرداش سرد شدو بارونی. حالا ما بازم مثلا حال میکردیمو کلی عشقو حال کردیم اما از دیروز تا حالا تمام خاندانمون اومده جلو چشمامون.

قرار بود امسال تولد منو سهیل خاص باشه، منو سهیل هم  فکر میکردیم میریم شمال و میشه یه تولد تاریخی، اما خب نشد که نقشه هامون عملی بشه، وقتی گفتن قرار شده بریم ساوه منو سهیل کلی حالمون گرفته شد، فکر میکردیم امسال تولدمون خراب شد و تو راه همش به هم sms  میدادیمو با هم غصه میخوردیم(آخه منو سهیل به تولدمون خیلی حساسیم). فکر میکنم یه جورایی از قیافه جفتمون تابلو بود که ناراضی هستیم، البته فقط ما دوتا نبودیم بقیه هم همچین از اینکه نرفتیم شمال خوشحال نبودن. خلاصه که بچه ها وقتی دیدن ما ناراحتیم نقشه کشیدن تا کاری کنن که حسابی بهمون خوش بگذره و همونطوری که میخواستیم خاص بشه (البته اینو فوضول فامیل که هیچ حرفی تو دهنش بند نمیشه بهمون گفت،نگین دختر دایی کوچیکه. فضول رو شناسایی کنید. خدایی خودمونم نمیدونیم این بچه به کی رفته). واقعا منو سهیل از همشون ممنونیم چون امسالم تولد دوقلوهای تا به تا ( به قول خاندان) به لطف اونا قشنگ بود. خدایی که تولدمون خاص شد (هرچند که خاصیش مارو بدجوری گرفته. آقا 5 تا آمپول). بگم که ما خرسای گنده واسه اینکه بهمون حسابی خوش بگذره حتی گل بازی هم کردیم، مسابقه بود آقا جاتون خالی ، کل هیکلمون گل شده بود و هیچکسم مخالفت نمیکردو غر نمیزد که این چه وضعیه.

خدایی خوش گذشت، شاید اگه میرفتیم شمال اینجوری حال نمیداد. خلاصه که ما هم 1 سال بزرگتر شدیمو اما به قول دایی جون آدم نشدیم. ایشالا که آدمم بشیم.

اینم خلاصه ای از این سفر و تولدی تاریخی

سلام سلاااااااااااااااام

 اومدم اونم با یه خبر خوب: "ما اول شدیم" . از دعاهاتون یه عالمه ممنون، ما اول شدیم. امروز فینال بود، اگه بگم دیشب تا صبح خواب بازیمونو میدیدم باورتون نمیشه، تا صبح خواب میدیدم همۀ شوتهام میخوره به تیرک، از بس تو خواب قاطی کرده بودم تا صبح یه 50 باری بیدار شدم. اتفاقا موقع گرم کردنم چند تا شوت زدم که خورد به تیر، دیگه داشتم به خوابای مسخره ام اعتقاد پیدا میکردم ولی موقع بازی از این خبرا نبود، انگاری تیر دروازه فهمیده بود که اگه بپره وسط قاطی میکنمو میزنم لهش میکنم. وای بازیمون خیلی باحال بود، بهم یه عالمه چسبید. بازم میگم که از دعاهاتون یه دنیا ممنون، از طرف منو همه بچه های تیم مرسی مرسی یه عالمه

اما جوایزمون موند بعد از ماه رمضون، حالا اونش زیاد مهم نیست مهم این بود که اول بشیم که شدیم. فردا شبم که به امید خدا قراره راه بیافتیم بریم شمال و ایشالا بعد از عید فطر میایم. البته راستشو بخواید احساس میکنم تولد منو سهیل بهونه است چون حالا تا شنبه خیلی مونده، اینا دارن مارو از الان میبرن که روز قدس نریم....

یه جورایی هم دوست داریم بریم چون خوش میگذره و هم دوست داریم نریم چون جمعه.........

سپردیم به خدا، ایشالا که هر چی خودش صلاح میدونه پیش بیاد. به خاطر احتمال 99 درصدی رفتنمون میخوام بگم تا بعد از عید خداحافظ

سلام به همگی

ببخشید که تا امروز خبری ازم نبود، آخه یه خورده زیادی مشغول بودم. چند روزی ام که اصلا نبودم. اومدم بگم "میشه دعا کنید به فینال بازیای جام رمضان برسیم". آخه تیمای در پیتی حذف شدن حالا بازیامون هم سخت شده هم حساس

ایشالا بعد از بازیا راحت میشمو زیاد میام, البته هفته آینده 3 شنبه. آخه بیستو هشتم تولد منو سهیله قراره همگی بریم شمال، البته اگه برنامه هامون بهم نخوره. بعد از اینکه از شمال اومدیم حسابی سراتونو درد میارم چون مگه میشه بی خاطره از اونجا برگشت

پس تا اون موقع

سلاااااااااااااااااااااااااااام

بالاخره رفتیم. میخواستم زودتر بیام اما نشد. جای همگیتون خالی. کلی خوش گذشت فقط یه کم زیادی خنک بود و فکر کنم سرما خوردم. از کجاش بگم براتون!!!!!!!!!؟

عزیز جون خونۀ عمه جون بود و بچه ها کلی خوابونده بودنش که شب صداش درنیاد، البته عزیز جونم خیلی باحاله، ماشاءالله دل جوونی داره. خلاصه که ساعت 6 همگی راه افتادیم که به افطار برسیم (حالا هیچکدوممونم روزه نبودیما). بعد از افطار کلی نشستیم قلیونم که جاتون خالی بود. سهیل عوضی که تخته آورده بودو گیر داده بود که یکی بیاد بازی تا افطاری هفته بعدو باز بیایم همین جا اما عزیز نذاشت. باحال ترین لحظه دیشب وقتی بود که پوری گفت: "خیلی خب ایشالا که خوش گذشته باشه، حالا یواش یواش جمع کنید بریم که دیر نشه" . هیچکس صداش درنیومد بجز کسی که ازش توقع نبود "عزیز جون" . خیلی باحال بود، اصلا نذاشت از حرف پوری چند ثانیه بگذره، یه کاره برگشت گفت: "کجا!!!؟ مگه قرار نبود شامم اینجا باشیم!!؟" (گفتم که دل جوونی داره) اول که همه جا خوردیم اما خدایی ترکیده بودیم از خنده. آخه قیافۀ عزیز جونم خیلی باحال بود، اصلا نمیخندید، تازه هی میگفت: "پدر سوخته ها حرفم کجاش خنده دار بود! این همه منو از صبح خواب کردید که عزیز خسته نشی واسه یه افطاری!..." عزیز جون میگفتو ما میخندیدیم. پوری که میگفت کار شماهاست، میگفت شما عزیز جونو پر کردید اما خدایی ما نبودیم. گفتیم شاید کار مهدی و محمد و مریمه اما اونام قسم میخوردن که به خدا اگه ما چیزی به عزیز گفته باشیم. خلاصه که اشتیاق عزیز جون واسه موندن باعث شد که شام رو هم بمونیم. اما خب بچه ها نذاشتن دیگه شام بیافته گردن پوری البته بخاطر افطاری که خورده بودیم زیاد میلی ام به شام نداشتیمو هر 2نفر یکی خوردیم. هر بار که یاد حرف عزیز میافتادیم کلی میخندیدیم. خدایی که خیلی خوشت گذشت. ساعت 12 راه افتادیمو به پیشنهاد بچه ها اول رفتیم یه جای خلوتو کلی زدیمو رقصیدیم، بیچاره عزیز که از ماشین پیاده نشد، میگفت سردمه پا دردم بیشتر میشه شماها داغ کردید حالیتون نیست. ما هم کلی خودمونو تخلیه کردیمو خندیدیم و بعد به سمت خونه راه افتادیم. ساعت حدودا 4 بود که رسیدیم و همه رفتیم خونه عزیز جون. خداروشکر هیچکدومم خوابمون نمیومد و نشستیم، عزیز جون از قدیم ندیما گفتو ما هم وسطاش مسخره بازی در میاوردیمو میخندیدیم. جاتون خالی تا ساعت 6 (البته نزدیکای 6) نشستیمو بعد گرفتیم خوابیدیم. صبح، البته صبح ما بود در واقع ظهر ساعت 1 که بلند شدیم نخود نخود شدیمو منو عزیز اومدیم خونه ، آخه افطار همه مهمون ما هستن.

الانم منو عزیز داریم چرت میزنیم ولی خب به قول عزیز الان خوابیدن فایده نداره، یکی دو ساعت دیگه اراذلا میریزن اینجا. فکر کنم سر افطار همه خوابمون ببره.

اینم از دیشبمون که انتظارشو میکشیدیم. خداییییییییییییییی خیلی خوش گذشت. خدارو شکر

"من کلا با تبادل لینک موافقم دوستان اصلا هیچ نیازی به سوال نیست"

آخ جونمییییییییییییییییییییییی

بالاخره انتظار داره تموم میشه، فردا روز بخور بخور و بخند بخنده. وای که چه حالی بده. با سهیل و احسان و مهدی یه تصمیمایی گرفتیم، تصمیم گرفتیم عزیز جون رو هم ببریم آخه پدر جونم یه چند سالیه که عمرشو داده به شما پس عزیز جونم مجرد حساب میشه دیگه، مگه نه؟ بردن عزیز جون 2 تا ضرر به پوری میزنه، یکی اینکه عزیز جون بخاطر پا دردش نمیتونه بیاد دربند پس مجبوریم بریم فشم و اگه بریم فشم شام که میمونیم هیچ شاید سحری رو هم موندیم و دوم اینکه پوری میخواست نازی (رفیقشه) رو هم بیاره اما اگه عزیز جون بیاد و قرار باشه شام بمونیم نمیشه که. اوا پس حیا و آبرو کجا رفته!!!!؟

اینم یه ضد حال باحال واسه پوری که قیافش واقعا خنده دار میشه، ولی بین خودمون بمونه ها یه کم دلم واسه پوری میسوزه

میخوام خیلی تابلو خرابکاریمو درست کنم:

"اون نوشته هایی که اون پائین میبینید خارجیه. لطفا اگه خارجی بلد نیستید و نمیتونید بخونید هی سوال نکنید که چیه!"

جمعو جور کردنو حال کردید

خدایی سوتی رو حال میکنین

خودم که کلی خندیدم . خب آدم که دست و پا چلفتی و ناوارد باشه همین میشه دیگه. یکی ام نیست به ما بگه "آخه بچه جون تورو چه به این غلطا"

حالا خوبه که منصرف شدم به بچه ها آدرس بدم وگرنه به مدت یک هفته سوژه خنده بودم. البته اگه بیشتر از یک هفته نمیشد جای شکر داشت

دالی

راستش میخواستم آدرس این وبلاگ رو بدم بچه ها بیان ولی منصرف شدم، شاید دلم بخواد یه چیز خصوصی تو خاطراتم بنویسم که اقوام نفهمن، اونوقت تکلیف چیه!!!!؟ حتی به تیم دلقکا هم نمیدم. البته تیم دلقکا خودمونیما یه وقت سوء تفاهم نشه دوستان، اعضاء این تیم منمو سهیل، پوری، احسان (پسر خاله ایی) و مهدی (پسر عمه ایی) که همگیمونم متولد یه سالیم و همسنیم، واسه همینم با هم جوریم. از بس زیادی میخندیمو میخندونیم اسممونو گذاشتن دلقکا، البته ما هم بدمون نمیادا.

خلاصه که میخوام خاطراتمو خصوصی کنم. به نظرتون اینطوری بهتر نیست؟ تازه ما که همیشه نمیخندیم، گاهی وقتا هم دعوامون میشه ولی به هیچکس نمیگیم که بین دلقکا مشکل پیش اومده و خودمون حلش میکنیم، اگه بخوام اینجا بنویسم همه میفهمنو ضایع میشیم. حالا دلقکا نه بقیه، البته ما بیشتر با همیم آخه همسنیم ولی بقیه یا 3-4 سال ازمون بزرگترن یا کوچیکتر. به هر حال تصمیم گرفتم از همه بجز دوستای نزدیکم که دو تا هم بیشتر نیستن قایمش کنم. احساسم میگه که اینطوری بهتره

���ی

����� �ی������ ���� �ی� ���ǐ �� ��� ȍ� �� �ی�� ��ی ����� ��� ��ی� ��� ����� ی� �ی� ����ی �� ������� ���ی�� �� ����� ����� ������ ʘ�ی� �ی�!!!!� ��ی �� �ی� ��ޘ� �� ��ی��. ����� �ی� ��ޘ� ������ی�� ی� ��� ��� ����� ��� ����� �ی� �ی� ���� ��ی� ���ی� ����� (��� ���� �یی) � ���ی (��� ��� �یی) �� ��ی���� ����� ی� ���ی� � ����ی� ���� ��ی�� �� �� ���ی�. �� �� �ی��ی �ی���ی�� �ی�����ی� ������� ������ ��ޘǡ ����� �� �� ����� ��ی���.

����� �� �ی���� �������� ����ی ���. �� ������ �ی����ی ���� �ی�ʿ ���� �� �� ��ی�� ��ی���ی� ���ی ���� �� ������� �ی�� ��ی �� �ی��� ��ی�ی� �� �ی� ��ޘ� �Ԙ� �ی� ����� � ������ ��� �ی��ی� ǐ� ����� �ی��� ���ی�� ��� �ی����� ��ی� �ی�ی�. ���� ��ޘ� �� ��ی� ����� �� �ی��� �� ��ی� ��� ����ی� ��ی ��ی� ی� 3-4 ��� ����� ��ѐ��� ی� ��ی���. �� �� ��� ���ی� ����� �� ��� ��� �����ی ���ی�� �� �� �� �� �ی��� �ی��� ��ی�� ���. ������ �ی�� �� �ی����ی �����

سلام

امروز با سهیل  (پسر دائی جونمه) واسه پنجشنبه کلی نقشه کشیدیم که حسابی پوست پوری رو بکنیم. آخه داستان اینجوریاس که یه بار که منو سهیل شرطو باختیم اون پوستمونو کنده، حالا ما هم قصد تلافی داریم. البته موضوع واسه پارساله، تو شمال. جاتون خالی یه دست حکم بازی کردیم. منو سهیل یار بودیم، پوری و پریسا (خواهر پوری)، چون فکر میکردیم میبریم شرط بستیم که ناهار پای بازنده بازی، آقا باختیم، از بس که با سهیل مسخره بازی درآوردیمو خندیدیم که بازی رو جدی نگرفتیم. چشمتون روز بد نبینه که پدرمونو درآوردن، شانس پوری خودمونی شرط بستیم با تعداد کم چون یه نفر بود، اما پارسال همه بودن، شرطمونم سر همه بود. یعنی این خاطره تلخ (البته شیرینم بود چون کلی خندیدیم و کلی ام حال داد، آخه بین خودمون بمونه "بابا و دائی جونم دلشون واسم سوختو باهام حساب کردن و چون من راضی به این کار نبودم قرار شد که بین خودمون 3 نفر بمونه، خدائیشم تا حالا هیچکس بو نبرده") . به قول سهیل حالا وقت تلافیه و باید حسابی پوست این پوری رو بکنیم، البته حالا حالاها واسش داریم، با یه بار تلافی نمیشه. وای که اگه بفهمه سکته میکنه.

برای اینکه حسابی حالشو جا بیاریم تا چهارشنبه هر کی پیشنهاد باحال داره بده که پنجشنبه با بچه ها عملیش کنیم، تا ایشالا سری بعد که خدا خواست پوری دوباره به ما باخت همتونو دعوت کنیم

مرسی

سلام

امروز کلی شنگولم آخه واسه آخر هفته یه برنامه توپ داریم. به جون خودم همش منتظرم پنجشنبه برسه. آخه دیشب افطار خونه عموجونم دعوت بودیم و سر بازی پرسپولیس با پسرعموم پوریا شرط بستیم، من گفتم میبره و پوریای مونگول (میدونم الان که اینو میخونی داری آتیش میگیری پوری، خب مونگولی دیگه چرا شاکی میشی) گفت که میبازه، البته اینم بگم که تو نیمه دوم شرط بستیما. خب شرطو باخت، شرطمونم افطاری پنجشنبه بود، اونم دربند. اونم فامیلی (البته فقط مجردا، آبجی زهرا و الی عزیزم که تازه نامزد کردن شرمنده ام میخواستین یه کم دیگه صبر کنین)

وای که چه حالی بده، البته ما حتی اگه تو بیابونم باشیم ولی دور هم باشیم حال میده، موضوع اون افطاری اس که بردم. خیلی حال میده با اشتها بخوری و بدونی از گلوی اونی که میخواد حساب کنه پایین نمیره، پوری قیافت دیدنیه به خدا

اتفاقا همه هم قصد اومدن دارن، هیچکس نمیخواد غیبت کنه، یعنی اگه کسی غیبت کنه خودم کشتمش، 14 نفر که دیگه این حرفا رو نداره، اما دفعه بعد که خواستیم شرط بندی کنیم یادت باشه متاهلا رو هم راه بدیم آخه بیچاره آجی زهرا خیلی دوست داره بیاد.

کاش زودتر پنجشنبه برسه

فعلا

سلام

دیدم همه یکی از این وبلاگا درست کردن منم حسودیم شد و خواستم بنویسم. البته خودم میدونم نوشتنم خوب نیست ولی خب واسه تمرین که بد نیست

تصمیم گرفتم خاطره های قشنگمو بنویسم، البته همه روزا و خاطره هاش واسم قشنگه ولی خب سعی میکنم هر روزو ننویسم، شایدم نوشتم، حالا زیاد رو حرفام حساب نکنید شایدم رفتمو یادم رفت که همچی چیزی اینجا بوده

خلاصه که ما هم اومدیم اینجا تمرین نوشتن

همین